Urodziłem się i wychowałem na Pogórzu Przemyskim, gdzie jeszcze wciąż istnieje wiele niejednokrotnie zapomnianych już starych cerkwi. Do jednej z takich cerkiewek przemianowanych na kościół chodziłem na niedzielne msze święte. We wnętrzu świątyni nie było już ikonostasu, a ikony umieszczono na bocznych ścianach. Z tego czasu zapadły mi w pamięć dwie ikony namiestne: Pantokrator i Hodegetria. Już wówczas czułem, że nie są to zwykłe obrazy. Moje zainteresowania ikoną wzrastały wraz z wiekiem. Pod koniec nauki w szkole średniej trafiłem do Jadwigi Denisiuk z Cisnej. Tam po raz pierwszy zetknąłem się z warsztatem i techniką tempery jajowej. W następnych latach pogłębiałem swą wiedzę o ikonie przez samokształcenie. W 2002 roku trafiłem na warsztaty ikonograficzne Droga ikony prowadzone przez Jacka Wróbla sj. Od października 2004 r., pod nieobecność o. Jacka, prowadzę wspomniane warsztaty u Jezuitów. Od listopada 2004 r. u Dominikanów na Służewiu, wraz z Mateuszem Środoniem i osobami zgromadzonymi wokół niego współprowadzę warsztaty ikonograficzne w ramach Studium Sztuki, Tradycji i Duchowości Chrześcijańskiego Wschodu.

Ikony piszę od 15 lat. Nie wiem czy jest to aż... czy jedynie...

Ikona ma pomagać nam w modlitwie. Cieszę się jeśli ikona napisana moją ręką spełnia właśnie taką funkcję.

Bogusław Andres

IKONNIK, IKONOPISIEC (ros.) - malarz ikon