Jan Damasceński

Jan Damasceński urodził się około 680 r. w Damaszku (Syria). Nauczycielem jego był, kupiony przez ojca na targu, chrześcijański mnich z Italii. Po śmierci ojca książę saraceński wyznaczyła Jana na zarządcę Damaszku. Pomagając księciu w rządzeniu, Jan jako wielki ikonodul pisał i rozsyłał po kraju listy przekonując do kultu ikon. Rządzący w tym czasie król Lew-wielki przeciwnik ikon, polecił sporządzić list napisany jakoby ręką Jana, w którym święty sugeruje aby Grecja podbiła słabo broniona Syrię. Przesłany do księcia saraceńskiego ów list, został potraktowany jako dowód zdrady św. Jana. Książę polecił odrąbać Janowi prawa dłoń lecz dzięki gorliwym modlitwom świętego ręka w cudowny sposób zrosła się. Pod wrażeniem cudu książę wybaczył Janowi i zaproponował mu najwyższe stanowisko przy dworze, jednak św. Jan uprosił go aby pozwolił mu złożyć zakonne śluby w Monasterze św. Sawy Uświęconego. Będąc mnichem św. Jan z Damaszku napisał szereg utworów i pieśni. ¦w. Jan zmarł około 780 r. w wieku 104 lat. Ikona przedstawia sędziwego mnicha odzianego w szaty wielkiej schimy, z długą, białą brodą. Prawą ręką święty błogosławi w lewej dłoni trzyma rozwinięty zwój. Imię Jan pochodzi z jezyka hebrajskiego i oznacza "Bóg łaskaw".

czerwiec 2006 r.

© Bogusław Andres 2004-2013