IC XC

Źródłem tego typu ikonograficznego jest Pieśń IX z Kanonu Wielkiej Soboty: "Nie rozpaczaj po Mnie, Matko, widząc mnie w grobie,... w łonie Swym bez nasienia poczęłaś Syna. Wstanę i będę wychwalony i wstąpię do nieba, jako Bóg, wiarą i miłością Ciebie wywyższając".
Zamysłem ikony jest zatem, z jednej strony przedstawienie złożenia przez Chrystusa ofiary na krzyżu, z drugiej zaś wychwalenie samego Zmartwychwstania Pańskiego. Na ikonie przedstawiony zmarły Zbawiciel, jak gdyby stojący w grobie. Obnażony Chrystus ma zamknięte oczy i dłonie skrzyżowane na ciele (niekiedy opuszczone wzdłuż ciała). Na Jego dłoniach i boku widoczne są rany po gwoździach i włóczni. Po jego prawicy stoi Bogurodzica, która symbolicznie przytula do siebie Syna. Zazwyczaj za Zbawicielem przedstawiony jest krzyż - w tym przypadku z inskrypcjami: "Jezus Nazarejczyk Król Żydowski" i "Król Chwały".
Podobna kompozycja przedstawiająca samego Zbawiciela nosi nazwę "Król Chwały" i jest związana z tekstem liturgicznym: "Oto siły niebieskie niewidzialnie z nami sprawuj±, oto wchodzi Król Chwały, oto tajemna ofiara odbywa się...".

październik 2005 r.

© Bogusław Andres 2004-2013